صدا کن مرا که صدایت زیبا ترین نوای عالم است

صدا کن مرا که صدایت قلب شکسته ام را تسکین می دهد

صدا کن مرا تا بدانم که هنوز از یاد نبرده ای مرا

نشسته ام تا شاید صدایم کنی

صدایم کنی و محبت بی دریقت را نثارم کنی

عشق مثل گنجشک می مونه اگه توی دستت سفت نگهش داری می میره

اگه شل نگه داری می پره پس طوری نگهش دار که توی دستت آروم خوابش ببره

در آن شب تک ستاره عشق ازدور چشمکی زد و به من خندید و شمع جای خالی پروانه

را حس کرد و چشم جای خالی قطرات اشک را.

آن شب چه قدر زیبا بود آن شب مهتاب در آسمان به عاشقان شب سلام می گفت.و چه قدر

زیبا بود آن شب ولی افسوس که آن شب خیلی کوتاه بودو آن ستاره غروب کرد و عاشقان

شب را تنها گذاشت.

عشق یعنی چه؟ تو می دانی؟نه نمی دانی...عشق چیست؟عشق کیست؟  تو می دانی؟

عشق   فقط تو کتابهاست عشق  این نیست که قلب عاشق رو بشکنی عشق  این است

که همیشه با عاشق عاشقانه رندگی کنی.

نمی دانم چرا اینها رمی نویسم ولی امشب قلبم آروم و قرار ندارد. امشب قلبم گرفته. امشب

شبه بی تابی منه امشب در جاده ای افتادم که توش سر درگمم. جاده ای که من را با خود  به

نا کجا آباد می برد نا کجا آبادی به نام عشق.عشق به همسرم سحر

 

                 دوستت دارم

                                      in your eyes I found my love

 i am so lucky to have you in my life

سلام دوستان عزیز خوبین 

از اردیبهشت تا الان نبودم آره دیگه برنامه عروسی ـ ماه عسل دیگه سرم شلوغ بود

امروز گفتم یه سری بزنم ببینم نبودم چه خبر بوده به به یه عالمه خبر یه عالمه برام نوشته دادین

دسته همگی درد نکنهخوب تابستون به همتون خوش می گذره دیگه نه  امیدوارم همتون هر جا که

هستین سلامت ـ شاد ـ موفق باشید مواظب خودتون باشید تا بعد

وای بچه ها میدونین چی شد غذام سوخت

عشق يعني دو قلب در يك سينه

عشق يعني رنگ سرخ يك شاخه گل رز

عشق يعني با تو بودن

عشق يعني انتظار

عشق يعني اميد با تو بودن

__________________000__________________
_________________00_00_________________
________________00___00________________
_______________00_____00_______________
______________00_______00______________
_____________00_________00_____________
00000000000000___________00_000000000000
__00______________0يه0______________00__
____00________0ستاره خوشگل0_______00___
______00_________0براي0_________00______
________00_____0عزيز0_____00________
__________00_____دلم0_____00__________
_________00_________________00_________
________00________0000________00_______
_______00_______00____00_______00______
______00_____00__________00_____00_____
_____00___00________________00___00____
____0000________________________0000___
___000____________________________000__

                     سال نو مبارک

                        امیدوارم سال خوبی برای همتون باشه   

سلام دوستای عزیز خوبین

خیلی دیر کردم نه

آخه بچه ها سحر نامزد کرده به خاطر همین نبود.

مرسی از اینکه به فکر خواهرتون بودین و نگرانش

دلم برای همتون تنگ شده بود 

دوست دارم برای خواهرتون  یه آرزو کنید

هر کی قشنگ آرزو کنه جایزه داره. دروغ نمی گم

پاييز کم کم داره وسايل سفر شو می بنده .

نمی دونم کجا می خواد بره

شايد يکی يه جايی منتظرشه.

دارم وسايل سفرم رو آما ده می کنم

کجا می خواهی بری

يه ذره ديگه بمون.

نمی شه

بايد برم زمستون منتظرمه.

يه سوال؟

بگم .

بگو!

می شه بگی وسايل سفرت چيه؟

نمی دونی!

نه .

بگو می خوام بدونم.

گفتنی نيست..

خدايا تو می دونی وسايل سفر پاييز چيه خودش که بهم  نمی گه تو بهم بگو.

چرا نميدونی من نمی تونم بگم خودت بايد بگی.پاييز !

خدا هم بهم نگفت.

از زمين بپرس شايد گفت.

از آسمون ـاز دريا ـکوهها ـاز جنگل ـ.

پرسيدم نگفتند.

از شاعر ـاز قلب يه عاشق هم پرسيدی؟

آره پرسيدم می دونی چی گفتن؟ نه.

بگم!

بگو

اونا گفتن دوست داشتيم مثل پاييز وحشی بوديم و پر شور.

سرشو انداحت پايين سرخ شدو به دوردست نگاه کرد.

دوباره شروع کرد به بستن وسايلش.

منم روبروش نشستم و فقط نگاش کردم پر شور بود و وحشی اينو تو چهرش ديدم.

ديرم داره ميشه الان می یاد.

بده منتظر بمونه.

رفت لب پنجره و آروم چشماشو بست.

گه گاهی غم هاـدرد ها به سراغ خونه من می يان.

خونه من دل افسرده و کوچیک منه.

 اين دل گنجايش مهمون زياد نداره.

 از تنگی دل به فغان می يام بغض گلومو فشار می ده

 نمی ذاره فرياد بزنم.

 اما اشک از راه دل راه ديدگان منو طی می کنه

و از روزنه چشم می ريزه پائين و آبی رو آتيش دلم می زنه.

آره يه قدر آروم ميشم تا به سراغ غم های دلم برم

 و به اونا سلام کنم.و به اونا بگم من يه آشنای غريبم.

 آشنايی که هميشه تنهاست.

غمه خاطر نواز دل شب کاروان ماه را همراه بود

نيمه شب ها آسمون عالمی داره

آه اگر اين آسمون بی ماه باشه

از بهشت  نسترن ها می ياد و صورت منو نوازش می کنه

رازهای خفته در انتهايی دور در سکوت نيمه شب جون می گیره

پراشو برای آسمون باز مي کنه و دامن ماه نورانی می شه

زيبا تر از شبهای مهتاب بهار عالمی ديگر کجا دارده خدا؟

عالمی که عشق و اميد وآرزوست و عالم تنهايي و انديشه ها

در شبی مهتابی و بی انتها  چی می شه راه آسمون باز بشه

 دلتنگي آسمون و صفای مهتاب دل من ديونه پروازه

دلم گرفته است به ايوان می روم

انگشتانم را بر پوست کشيده شب می کشم.

دلم گرفته است چراغ های رابطه شب تاريکند.

کسی مرا به آفتاب و ماه معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به مهمانی پروانه ها نخواهد برد.

ای دريا قلبم را با تمام تنهايی بتو خواهم بخشيد

قلب معصومم را که به تنهايی يک ستاره است

قلبم را به دريا خواهم داد

و به دريا خواهم گقت:که با من مهربان باشد

به دريا خواهم گقت:من دلم غمگين است

و به اندازه يک دنيا: خستگی را ميشناسم

من قلب معصومم را به دريا خواهم بخشيد

تا به همراهی ماهيها: به تنهايی خود فکر کنم

ای دريا قلبم را بتو می بخشم

تا بيانديشم:به صداقت ماهيها

بيم آن دارم که روزی تو خود را از من بگيری

بيم آن دارم که شب در وجود تو طوفان کند و خورشيد مهر ترا پنهان کند

تو خود را از من نگيرمن با تو زاده شدم و با تو: صبح زاده شد

من با تو پديد آمدم و با تو: اميد پديد آمد

تو به من لبخند زدی و روزهای جهان بمن لبخند زدند ـ

تو نسيمی ـ تو آفتاب مهربان را بر من تا باندی ـ تو سپيده ی ـ

رنگين کمان لبخند تو تا ابد گشاده است و آسمان در زير طاق چشمان تو جاری است

تو در ميان من و تقدير. دريچه ای

دريچه ای بروشنی آفتاب و زيبايی آسمان

تو خود را از من نگير من با تو زاده شدم

بگذار که با تو بميرم

 با آن صفای خدایی

تو با آن دل و جان سر شار از روشنایی ازین خا کیان دور بودی

من و تو چه دنیای پهنا وری آفریدیم

من و تو به سوی افق ها نا آشنا پر کشیدیم

من و تو, ندانسته دانسته رفتیم و رفتیم و رفتیم چنان شاد, خوش, گرم .پویا

که گفتی به سر منزل آرزوها رسیدیم

دریغا دریغا ندیدیم که دستی در این آسمانها چه بر لوح پیشانی ما نوشته ست

دریغا, در آن قصه ها و غزل ها نخواندیم که آب و گل عشق با غم سر شته ست

فریب و فسون جهان را

تو کر بودی ای دوست درین روزگاران بی روشنایی

در این تیره شب های غمگین. که ندانی کجایم. ندانم کجایی!

چو با یاد آن روزها می نشینم چو یاد تو را پیش رو می نشانم

دل جاودان عاشقم را به دنبال آن لحظه ها می کشانم

سرشکی به همراه این بیت ها, می فشانم

نخستین نگاهی که ما را به هم دوخت

نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت

نخستین کلامی که دل های ما را به بوی خوش آشنایی سپرد و به مهمانی عشق برد

پر از مهر بودی پر از نور بودم

در این زمان که از بهار زندگیم می گذرد

به خود گفته ام که باید غم و دلتنگی را رها کرد

و به استقبال آینده  بروم

حتی اگر این آینده یک روز یا یک ساعت یا یک لظه باشد.

شاید لحظه بعدی خلق نوشته ای باشد که هنوز نیافریده ام.

ولی در لحظه بعدی نوشته ای به ابعاد آرزوهایم.

نوشته ای به رنگ عشقم.

نوشته ای به شفافیت تمام آیینه ها خلق خواهم کرد

و سپس این نوشته ها را در بلند ترین آسمان بر خواهم افراشت

تا  تصویر تمامی این جهان در آن انعکاس یابد

و من فکر می کنم

که همواره آرزو داشته ام

نما یشگاهی از نوشته هایم در موزه قلب ها بگذارم .

تو مرا ترک کرده ای

و چون چشم از خواب گشودم

بخاطر تو تا صبح گريه کردم

ای عشق من باز هم گريه کردم

چون خواب ديدم که قلب تو از شعله های عشق روشن و نورانی است

و هنگامی که بيدار شدم چشمانم پر از اشک بود

اشکها يی که برای هميشه جريان خواهد داشت.

ميخواهم آنقدر احساس زنده بودن نمايم که آرزوی مرگ کنم

مگر نه اينکه مرگ سر حد زندگيست.